In mijn eerdere werk stond het nest centraal.
Mijn plek van oorsprong — warm, beschermend en soms ook begrenzend.
Het nest als iets dat je draagt, nog voordat je zelf kunt kiezen.
Langzaam verschuift mijn blik.
Waar eerst de nadruk lag op het bijeenhouden,
ontstaat nu langzaam ruimte voor wat zich wil ontvouwen.
Takken worden stelen… levend en in mijn huidige werk verschijnen bloemen en natuurlijke vormen
Het gaat minder over waar ik vandaan kom,
en meer over hoe ik mij nu verhoud tot wat groeit, bloeit en weer verdwijnt.
Het nest is niet verdwenen.
Het leeft door — als onderlaag, als herinnering,
als iets waaruit voorlopig iets anders mag ontstaan.
Ik ben nieuwgierig…
