Afgelopen juli kwam er een vraag vanuit de Kunstkring Nunspeet (waarbij ik ben aangesloten en sinds kort bestuurslid ben) of we misschien contact wilden en/of werk wilden ophangen in Woonzorgcentrum Boerhaavehof in Harderwijk. Mijn werk rondom Nesten & Geboortegrond leenden zich daar wel voor, vond ik… Er ontstond een heel leuk contact met hen en mijn werk hangt daar nu 3 maanden in de gangen waar bewoners en bezoekers dat kunnen zien. De afdeling Welzijn en Geestelijke verzorging maakten – verrassend! – activiteiten rondom dit thema en tweemaal was ik daarbij. Eerst toen ik vertelde over mijn thema en hun de schilderijen en de objecten liet zien. De tweede keer was vandaag, 26 november, toen we n.a.v. mijn herinneringshuisje, samen met 6 bewoners hun herinneringshuis maakten. Met hun kinderen en kleinkinderen hadden ze foto’s uitgezocht en voorwerpen gefotografeerd en we gingen ermee aan de slag voor een soort collage-huis. Terwijl we het maakten ontstonden vanzelf de gesprekken over vroeger, hun ouderlijk huis, hun kinderleven, getrouwde leven etc… Er kwamen kwaliteiten op tafel van bewoners die de zorgverleners helemaal niet kenden. U op de universiteit? Heeft u in het buitenland gewoond?
Even zat ik stil en zoomde uit.
Ik ging met dit project erin als: nou ja, exposeren in een woonzorgcentrum… hoeveel mensen gaan dat überhaupt zien?
Maar het bracht mij onverwacht hier, hoever mijn werk reikte en teweeg bracht bij enkele van deze bewoners. Toch heel blij mee!
